Het feestmaal, uitgelegd
De lovo: hoe een Fijische aarden oven werkelijk een feestmaal bereidt
Hete stenen, gelaagde bladeren en een uur of twee onder de grond — hoe het diner van deze avond werkelijk wordt bereid, van kuil tot bord.
Bekijk tickets voor Fiji Culture Village op GetYourGuide ↗De lovo, stap voor stap
| Fase | Wat er gebeurt |
|---|---|
| Stenen | Rivierstenen die in een kuil tot gloeiend heet worden verhit |
| Laag | Bananenbladeren, dan wortelgewassen, dan ingepakt vlees en vis, dan palusami |
| Afdekken | Nog meer bladeren, dan bedekt onder aarde |
| Uithalen | Na een paar uur weer tevoorschijn gehaald |
| Serveren | Rechtstreeks van de bladeren op tafel |
Een oven zonder metaal erin
Een lovo begint als een kuil in de grond, gevuld met rivierstenen die worden verhit tot de stenen zelf gloeiend heet zijn. Er is geen ovendeur, geen knop en geen verwarmingselement — de stenen zijn de enige warmtebron, en alles wat volgt hangt af van hoe goed ze vooraf zijn verhit.
De volgorde van de lagen is bepalend
Zodra de hete stenen bedekt zijn met een laag bananen- of palmbladeren, gaat het eten er per soort in: wortelgroenten zoals taro (dalo) en cassave gaan er eerst in, het dichtst bij de hitte, omdat ze het langst nodig hebben om gaar te worden. In bladeren gewikkelde kip, varkensvlees en vis gaan er daarna in, en palusami — tarobladeren gevuld met kokosroom en ui — ligt bovenop, waar de hitte zachter is.
Begraven, niet in de gaten gehouden
Zodra er nog meer bladeren overheen gaan, wordt de hele stapel bedolven onder aarde of zand om de hitte volledig af te sluiten. Vanaf dat moment valt er niets te openen, te controleren of te keren — de lovo gaart een paar uur lang vanzelf onder de grond, terwijl de rest van het avondprogramma zich erboven afspeelt.
Waarom het anders smaakt
Eten dat op deze manier wordt bereid, krijgt een rokerig, aards karakter dat een oven of barbecue niet produceert — een mix van het in bladeren wikkelen, de directe hitte van de stenen en de langzame, afgesloten gaartijd. Daarom leest een lovo-diner als een op zichzelf staand gerecht en niet zomaar als een variatie op een braadstuk.
Halverwege de avond opgegraven, niet aan het begin
Omdat de lovo een paar uur onder de grond nodig heeft, wordt hij doorgaans begraven voordat de gasten arriveren en halverwege het programma opgegraven — tijdens de kava-ceremonie of het vroege deel van de show, niet op het moment dat u gaat zitten. Die timing is mede de reden waarom de avond verloopt in de volgorde die hij heeft.